Tesbih

Bir gün Hoca, yol ustu bir hana inmiş. Nuh Nebi’den mi kalmış, Gâlû bela dan mı? Her ne ise.. Her tarafı delik deşik olmuş; adeta çökmeye bir başı kalmış. Hoc’nın yüreğine bir korkudur düşmüş ama, ne desin? Nihayet bir söz arasında:

“Yahu, bu senin tavan da ne kadar gıcırdıyor be, beşik mi mübarek!” diyecek olmuş ama, hancı baba hiç oralı olmamış; sözü şakaya boğarak;

“Ağzını hayra aç Hoca, bu gıcırtı beşik gıcırtısı değil; tavan tahtaları Hak’ka tesbih çekiyor!” demiş.

Hocanın közü küllenir mi? Gözlerini hancının gözüne dikerek;

“Peki ama, demiş; ya bu tavan böyle tesbih çeke çeke aska gelip de secdeye kapanırsa, bizim halimiz nice olacak!”

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git
Yandex.Metrica