Sandviç

Bir inşaatta 3 arkadaş çalışıyorlar. Biri esmer, biri kumral, biri de sarışın. Ögle yemeklerini beraber yiyorlar. Esmer olan çantasını açıyor ton balıklı sandviç.

– Of be her gün her gün ton balıklı sandviç, eğer yarında karım ton balıklı sandviç yapsın inşaatın tepesinden kendimi atacağım.”

Kumral açar çantayı reçelli sandviç oda aynı sözleri söyler ve yarında aynı sandviç olursa kendini atacağını dile getirir.

Sarışın çantayı açar, peynirli sandviç. O da aynen kendini atacağını söyler.

Ertesi gün esmer açar, ton balıklı sandviç kendini aşağıya atar ve ölür.

Kumral açar, reçelli sandviç kendini atar ve ölür.

Sarışın açar, peynirli sandviç ve kendini atar ölür.

Cenaze töreninde hanımları ağlamaklı bir şekilde konuşmaya başlarlar kumralın hanımı:

– Ben nereden bilebilirdim ki her gün ayrı ayrı istediğini? Sevdiğini zannederdim her gün aynı sandviçi yapardım, hiç de şikayet etmezdi.

Esmerin hanımı da aynı şekilde devam eder.

Ama sarışının hanımı bir yandan ağlar, bir yandan da gülmemek için kendini zor tutar. Diğerleri sorar:

– Sen niye gülüyorsun?

Sarışının hanımı:

– kardeşim ben sizinkileri anlıyorum, sandviçi siz yapıyordunuz ama benim bey her sabah kendi sandvçini kendi yapardı”.

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git
Yandex.Metrica