Ama İzi Kaldı

Sözlerine ve davranışlarına dikkat etmeyen, bu yüzden de arkadaşlarının kalbini kıran, onları inciten bir çocuk varmış. Çocuğun babası durumun farkındaymış. Ancak onca tavsiyeye, ikaza rağmen, çocuğu kırıcı konuşmaktan alıkoyamıyormuş.

Nihayet kendince çok etkili olacağını düşündüğü bir yönteme başvurmuş. Çocuğa yüzlerce çivi ve genişçe bir tahta vererek, kırdığı her kalp için bu tahtaya bir çivi çakmasını söylemiş. Çocuk, bu işi bir oyun gibi görmüş ve babasının söylediğini aynen uygulamaya başlamış. Ertesi gün tahtaya beş on çivi çakmış. Bir gün, iki gün, üç gün derken kısa bir süre sonra tahtada çivi çakılacak yer kalmamış. Babası bu sefer de oğlundan, daha önce kırdığı tüm arkadaşlarından özür dilemesini, kendisini affettirmesini ve kendisini affettirdiği her bir arkadaşı için tahtadan bir çivi çıkarmasını söylemiş.

Bu da çocuğun hoşuna gitmiş ve arkadaşlarından özür dilemiş. Kısa zamanda tüm çivileri çıkarmış. Babasına gelerek, sevinçli bir şekilde, ”Kendimi tüm arkadaşlarıma karşı af ettirdim baba, artık bir sorun kalmadı.” demiş. Fakat babası tahtayı oğlunun elinden almış ve çiviler söküldükten sonra kalan izleri ona göstermiş. Ve demiş ki: “Oğlum bak, kırdığın her arkadaşının gönlünü almayı başardın ve çivileri söktün; fakat söktüğün her çivinin ardından kocaman bir iz kaldı.”

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git
Yandex.Metrica